12 maart 2015 om 10:46

gewoon verder gaan met leven

Hoi Ik ben Hans Meij bijna 67 jaar getrouwd met leida bijna 45 jaar en ik heb op 10 oktober 2014 de diagnose C.I.A.P. gekregen. Verder heb ik poly-arthrose, een nekhernia en een rughernia waarvoor ik op de operatie wachtlijst sta.

C.I.A.P. een zeer vervelend en onderhand zeer pijnlijk aandoening  maar, mits je jezelf in acht neemt , kan je er 90 mee worden. Heb Oxycodon 5mg als medicijn gekregen en slik er s'morgens 3 en s'avonds 2. Heb een hekel aan onnodig gezeur. Men kan meer dan men zelf denkt en om mij heen merk ik dat, vooral vrouwen, zeer snel klagen en piepen terwijl dit helemaal niet nodig is. Geestelijke pijn is 100 maal erger dan lichaamlijke pijn zeg ik altijd. Ben druk bezig met onze Fransebulletjes www.hansmeij.info  en ben op FB een wandelgroep voor Fransebulletjes gestart, 1x per maand op een zondag komen we bijelkaar zodat de bulletjes lekker kunnen ravotten, deze maand alweer voor de 8ste keer. verder doe ik het houshouden omdat mijn vrouw, die dit jaar 45 wordt, nog steeds werkt, moet wel hé met Rutte aan de macht :-) Als mijn benen heel erg onrustig en pijnlijk zijn dan neem ik 2 paracetamol en ga een klein stukje lopen. Aan het kiespijn gevoel in beide armen is helaas niets te doen, kan wel meer Oxycodon gaan slikken maar dan mis ik meer dan de helft van wat er om mij heen gebeurt, dus dat is geen optie. Omdat het 24/7 aanwezig is beschouw ik het maar als "normaal " en besteed er geen aandacht aan.? Aan positiviteit ontbreekt het niet en heb dus derhalve een hekel aan negativiteit.

Een voorbeeld: zat ik de wachtkamer bij de neuroloog komt er een dame binnen zwaar ondertseund door een jongere dame ( haar dochter? ) Kijkend naar het gezicht van de oudere dame leek het net alsof zij geplaagd werd deoor helse zeer helse pijnen. Lopen ging haast niet echt stapje voor stapje. gezien mijn immer aanwezige nieuwsgierigheid vroeg ik wat haar mankeerde "och meneer ik heb de ergste ongeneeslijke en meest pijnlijke spierziekte die er bestaat" Nu nog nieuwsgieriger geworden vroeg ik naar de naam van die alles verwoestende spierziekte. "PNP meneer PNP polsyneurologishepate" Neem het mij maar niet kwalijk maar ik moest me daar een enorme lachbui....nee lachstuip bedwingen. "O u bedoelt Polyneuropathie  kortweg CIAP? " "ja meneer die". "O maar dat heb ik ook mevrouw plus polyarthrose plus een nekhernia plus een rughernia, maar zoals u erbij loopt is het net of u niet lang meer heeft? " De dame stond op het punt mij een oorlel te verkopen omdat zij heel duidelijk aanvoelde dat ik nu niet echt serieus nam. Haar jongere begeleidster keek mij met open mond aan en vroeg "Hoe kan het dan dat u nog zo goed bent dan? " Heel hard uithalend heb ik gezegd "O maar bij mij is het niet tussen de oortjes gaan zitten mevrouw, ik ben en blijf realist" was blij dat mijn naam geroepen werd en ik de spreekkamer in kon. Kijk daar kan ik dus echt niet tegen ....tegen dat overdrijven tot in het uiterste.